 |
|||||||||||||
 |
|
 |
|||||||||||
 |
 |
||||||||||||
Hello kat, i guess this is goodbye... for now. we'll surely be keeping in touch with each other. i'm so thankful for meeting/for being able to meet you - the great katrina a.k.a "fave brother". thank you for all the support, the "gifts", the inspiration and for all the lessons i learned from you. i'sm so afraid that i could not really reciprocate all the acts of love you've shown. in a way... that's good. bacause that would make me forever grateful to you... i'd like also to take this chance to say i'm sorry (tao lang kasi...yes tao din ako...kasi baka hanggang ngayon iniisip niyo pa rin kung anung klaseng hayop ako...hehehe) alam ko marami akong pagkukulang. you've taught me a lot. through your examples, i've learned what service is all about; what it takes to deepen and nourish friendship... kaya lang i cant promise that i'll ba able to do the same... kasi kakaiba ka talaga. i've always taught my students that in a relationship, you've got to have creativity - but i failed to remind them that first you have to have a very big heart. si kat : she has one of the biggest HEART i've seen and it is so much filled with love that overflows to nourish so many. kat, thank you for showering me with that love Kuya Jerry,SDB * this was written last march 24. pero ngayon ko lang na-receive. grabe, first lines pa lang eh tumulo na luha ko. i really miss him so much. siya kasi yung bro na minahal ko talaga...kasi kuya ko yan. sobrang special talaga siya.. pansin niyo naman sa mga earlier entries ko dito na sobrang dami niya nagawa for me... 1 year lang kasi yung bro sa bawat parish eh kaya ito he has to transfer na bago na namang parish. grabe, after ng mass kagabi di ko na napigilan yung sarili ko na umiyak. hindi ko siya matingnan kasi tumutulo lang luha ko... na-touched talaga ako sa mga sinabi niya bago siya umalis...kinuwento niya yung first impression niya saakin... masungit daw tsaka parang ang hirap abutin, yung pag-iwas niya na ma-assign sa ministry namin and all... hanggang sa first time na makausap ko siya... ako daw yung tao na naging super supportive sa kanya.. iba yung level ng enthusiasm ko... all out talaga..sobrang support sa lahat ng activities niya... nakita daw niya saakin kung paano ibigay yung sarili at mag sacrifice para sa iba... iba daw yung thoughtfulness and sweetness na meron ako.. dati daw akala niya walang tao na tulad ko or parang impossible...meron daw pala... hindi na nga daw niya alam sasabihin saakin... grabe, tiningnan ko nalang siya... niyakap niya ako before lumabas ng church... humagulgol na talaga ako... conservative kasi congregation nila kaya hindi sila nanyayakap and all... sinabi niya na most of the time chini-cheer up ko siya... sa mga panahon na down siya...basta... namumugto na mata ko kakaiyak...kanina din before matulog..3 am na kasi kami nakauwo after ng salubong... iyak na naman ako..buti nalang andun mga friend ko (nag sleep over kasi kami). tapos nung service ko na ng 10:30 tumulo nalang luha ko... grabe naisip ko siya...hinahanap hanap ko yung deacon na kuya ko na nakikita ko na nakangiti sa altar... pero ngayon di ko na siya nakita... nasanay pa naman ako na siya unang hinahanap ko pagdating church at huling kinukulit ko bago umuwi... routine ko na yun... kaya mahirap talaga para saakin ang mag move on at bumalik sa buhay ko nung wala pa siya... ngayon naiiyak pa din ako... hindi ko alam kung hanggang kailan ko malulungkot ng ganito...sana makayanan ko... plano ko mag leave sa service for a month if hindi ko pa din kaya... kasi tuwing titingnan ko yung simbahan... bumabalik lang saakin lahat... umiiyak lang ako... alam ko mali yung ganito... pero hindi ko naman pwede turuan puso ko ng dapat ko maramdaman... kahit nga si noel eh nakiusap ako na kung pwede di muna kami magkita or mag-usap ng 1 buwan. gusto ko din kasi mapag-isa... mag-isip... gulong gulo din ako... kasi dati takot ako magmahal or maging close sa ibang tao... kaya nilalagyan ko ng wall para hindi ako masaktan... pero kay rev bro. kuya jerry...hinayaan ko yung sarili ko na magmahal ng walang conditions..yung magmahal ng walang wall or harang... mas masaya pala yung ganun kaya lang ang naging problema... hindi ko pala kaya mag let go... ngayon pa at naging attached na ako... may panibagong bro na naman starting june... di ko alam if magiging ok ako with him. alam ko di siya dapat maapektuhan nito kasi its beyond his control... pero siguro ayaw ko na muna maging malapit sa kahit sino... balik ulit ako ngayon sa dati..yung over protective sa feelings ko... alam ko gusto ni kuya jerry na yung same level of cooperation and enthusiasm yung ibigay ko... pero alam ko hindi ko kaya yun,... kasi sa kanya lang yun pwede ibigay eh... alam ko unfair din kay noel... pero hindi na naman ako handang magmahal ng ibang tao... gusto ko na naman mapag-isa... i'm sorry sa lahat ng tao sa mundo ko... i'll admit, i'm emotinally weak right now... Post a comment in response: |
| © 2002-2008. Blurty Journal. All rights reserved. |