| Current mood: |  contemplative |
| Current music: | afraid for love to fade before it can come true |
Shoes..from dyan
astig kasi yung story kaya i decided na i-post na din dito at mag-comment...
(imbes na gumagawa na ako ng paper sa conact, busipol,audprin eh eto update muna...huling post ko eh nung nagpunta pa sa laguna with noel...hindi ko nga nailagay dito yung greenhills shopping eklat and yung LEAP)
-------------------------------------------------------
May mga iba't-ibang shoes daw...
1. The over-used shoes
When I went to Davao for Christmas vacation
in 2001, I found what I think was the best
shoes I've ever had.
It was a blue and white slip-ons with a flower
on its strap. Margay ang tatak niya.
Ang tagal ko na naghanap ng blue na kikay
slip-ons at doon ko lang sa Gaisano Davao
nahanap iyun. And I bought the shoes for 500 lang! Feeling
ko pa, suwerte ako dahil last pair na iyun.
And it was my size!
Sobrang natuwa ako sa kikay kong sapatos.
At napakalambot niya! I wore the shoes everyday because they
would match anything... denim, slacks, capri
pants, skirt, dress.
Gamit ko siya in the office, at the mall, in
church, even at the beach! Dahil araw-araw ko siyang nagamit, at
nasuot ko na siya sa kung saan, it was
expected na wala pang isang taon ay sira na
siya. Sabi ko, okay lang. May Margay naman
sa Robinsons saka sa Landmark, siguro
naman may ganoong style pa sila.
Ngunit napuntahan ko na lahat ng display ng
Margay pero wala akong nakitang katulad
nang nabili ko sa Davao. Nakadalawang uwi na ako sa Davao at
pumupunta ako sa Gaisano, umaasang may
makikita akong ganoon klaseng sapatos.
Hindi na nga ako naghahangad ng
eksaktong ganoon eh. Kahit na kamukha
lang o kasing-lambot lang, okay na.
Kaso wala.Iyong kikay blue Margay na slip-ons ko -- na
malambot at may naka-angat na bulaklak sa
strap, na bagay sa kahit anong damit ko -- ay
sira na ngayon. Hindi lang siya sira,
nangingitim na sa dumi, at hindi na kayang i-
glue ang punit na talampakan.
Pero hindi ko pa siya maitapon-tapon. Hindi
ko alam kung bakit. Alam ko hindi ko na siya maisusuot uli, pero
may reminder naman ako na once upon a
time, I had a perfect pair of shoes.
Hindi ko nga lang inalagaan.
Lesson learned:
Kapag nahanap mo na ang bagay o tao na
sa tingin mo ay perfect na para sa iyo,
ingatan at alagaan mo.
Huwag mong abusuhin. Kapag nawala sila,
baka wala ka nang mahahanap na kapalit.
At habambuhay mo na lang iisipin na "sana,
inalaagaan ko siya."
2. The "maganda siya pero masakit" shoes
May fini-fit ako noon na sapatos sa Celine.
Okay lang ang presyo.
Maganda ang material. Kikay ang hitsura. At
kapag suot ko, nakaka-sexy ng paa.
May isang problema nga lang... masakit sa
paa. Pero cutie kasi siya eh. Saka on sale. At
sadyang matigas ang ulo ko.
Kaya ayun, binili ko.
Sa umpisa, okay lang naman. Keri ko. Saka
masakit naman talaga sa paa ang bagong
sapatos.
Pero habang lumilipas ang oras, lalong
sumasakit. Hindi siya meant sa pangmatagalang suot.
Habang suot ko siya, parang gusto kong
umiyak sa tuwing humahakbang ako.
Pagdating ko ng bahay, puro sugat at galos
ang paa ko. At ilang linggo din akong may peklat sa paa
dahil sa diyaskeng sapatos na iyun.
Kapag sa umpisa pa lang, alam mo na
masakit na sa paa at hindi mo puwedeng
suotin ng matagalan, huwag mo nang bilhin.
Bakit mo pa itutuloy kung alam mong
masasaktan ka lamang kapag sinuot mo?
Parang pakikipag-relasyon din iyan eh. May
mga lalake na good on paper, bagay sa iyo,
tipo mo nga eh. Ang kaso, panandalian lang siya. "Boylet"
lang kasi unavailable siya.
Bakit mo pa itutuloy kong alam mong
eventually ay masasaktan ka lang? Sana,
habang maaga pa, iwasan mo na.
Lesson learned:
Kung sa umpisa pa lang, alam mo na
masasaktan ka lamang sa bandang huli,
huwag mo nang ituloy.
Baka mag-iwan pa iyan ng scar na hindi mo
na maaaalis kailan man.
3. The shoes that got away
May nakita akong magandang sandals sa
Landmark. Mura lang, less than 500 lang
siguro. Kakaiba din siya kasi hindi siya iyong style
na makikita mo sa babaeng katabi mo sa
MRT.
Black and white siya. Polka dots ang strap
niya pero hindi cheap ang dating. Ang kikay
nga eh. tapos, two inches iyong heels niya. Sinukat
ko minsan, ang ganda sa paa!
Kaya lang, hindi ko siya binili. Kasi, kakaiba
siya eh. Mahirap hanapan ng ka-match na
damit at bag. Saka kakabili ko lang kasi ng isang sandals
kaya sabi ko, next pay day ko na lang bibilhin
ang polka dots na sapatos na yun.
Madalas akong dumaan sa Landmark at
nakikita ko ang sapatos na gusto ko bilhin
pero hindi ko mabili-bili. Ilang pay day na ang dumaan pero hindi ko
pa rin siya kinukuha para iuwi.
Hanggang sa dumating ang oras na
kailangan ko ng isang kikay na sandals na
may print. Naisip ko agad ang polka-dots na matagal
ko na gusto bilihin.
Pero pag-punta ko sa Landmark, wala na
siya doon. Naubos na. Ang ending, napabili ako ng ibang printed na
sapatos na hindi ko naman talaga gusto
pero wala akong choice kasi kailangan ko na nga.
Lesson learned:
Kung magpapaligaya sa atin ang isang
bagay, seize the day!
Sa kaka-delay, baka mawala lang sa atin ito
at mauuwi tayong nagse-settle sa hindi
naman talaga natin gusto.
Mas mahirap pagsisihan ang mga bagay na
hindi mo ginawa. Wala na yatang mas masakit pa sa thought
na abot-kamay mo na lang, pero pinalampas
mo pa.
Sino ba naman mag-aakalang may
mapupulot pala akong leksyon sa mga
sapatos? Kaya nga panay bili ko eh, para mas marami
pa akong matutunan.
Sa susunod, I will find lessons from bags
naman para ma-justify din kung bakit
sandamakmak ang bags ko.
-----------------------------------------------------------
Astig talaga yung story...majority dito agree ako...binabasa ko nga mga entries ko the other night, i was reflecting sa mga taong dumating, nakilala ko at dumaan lng sa buhay ko..yup! dumaan...ksi almost all of those guys were just part of my past... pero they gave naman lessons that i can ponder and carry for the rest of my life.... hindi ko pwedeng ilagay na they left me...kasi it was my decision din na lumayo...hindi sa selfish ako or what...pero im just scared and coward pagdating sa mga bagay na yun... parang sobrang protective ako sa sarili ko... ayaw ko ng mga risk cause im afraid na baka in the end eh masaktan lang ako ulit at hindi ko na naman alam kung saan ako magsisimula...thats the sad thing about love...
pero siyempre ironic nga diba sabi nila...hindi lang puro sakit at pasakit yung love...kaya nga marami pa rin ang may gusto niyan kasi iba yung feeling...i can attest to that kasi "na-inlove" na din naman ako... its a wonerful feeling na habang buhay mo i che-cherish at babalikbalikan...pero siyempre pag tapos na...hindi ka na dapat mabuhay sa nakaraan... ang dalhin mo lang eh yung memories at lesson na nakuha mo... hindi kasi pwede na umasa at mabuhay sa nakaraan...hindi na iyon yung ngayon..kahit pa sabihin mo na sobrang saya mo nun..bakit iyon pa ba sa ngayon? hindi na di ba....
ok, balik na tayo sa mga shoes...iniisip ko kung may mga tao ba sa buhay ko na parang yung mga shoes na yun... yung una, "over-used shoes"... actually, wala namang guy sa buhay ko na over-used shoes...kasi ang pagkakaintindi ko..iyon yung lagi ko kasama, yung gusto ko..pero hindi ko inalagaan... lahat naman ng tao sa buhay ko or naging close ko minahal ko talaga..ayaw ko kasi dumating yung panahon na sisihin ko sarili ko na pag nawala or umalis yung tao dahil hindi ako nagmahal or hindi ko pinakita na mahal ko siya..kasi di ba..bakit mo pa ipagpapalipas yung mga panahon kung pwede mo naman gawin ngayon...
second, "maganda siya pero masakit" shoes, yan...siguro can relate din dito...ang guy na yan para saakin eh si pao...kasi nga gusto ko rin naman siya at minahal..nung high school nga sabi nila perfect pair at we look good together...pero ang sabi ng mom ko "wag, masasaktan ka lang"...tama nga si mama, nasaktan ako...sobra sobra pa sa inaasahan ng iba..imagine i suffered for 3 years...ganun ko siya kamahal na hindi ko alam kung saan ako magsisimula..siya na ksi yung buhay ko noon eh..nakakalungkot lang dun eh nagdulot talaga saakin ng scars..siyempre may lessons din...
third, The shoes that got away, nung una sabi ko baka iyan yung mga guys na nanligaw tapos pinalampas ko lang kasi takot nga ako magmahal after nung "heartbreak".... pero habang ginagawa ko na ito....na-realize ko...hindi pala...kasi yung mga guys na yun..hindi ako yung deserve nila...may babae pa na mas deserve nila...kasi nga dumating sila nung mga panahon na hindi ko pa kaya magmahal...mahirap naman di ba..hindi ako selfish na sasagutin sila just for the sake na makarecover or may masabing meron ako bf ngayon Christmas, Valentines day or other occasions. happy naman ako kasi sa ngayon masaya naman sila sa kani-kanilang love life... yup!may mga Gf na sila...
sana walang dumating na third type ng shoes sa buhay ko. alam ko duwag talaga ako mag-risk... mahirap na kasi masaktan... ayaw ko mapalapit sa kahit kanino kasi natatakot ako masaktan... pero gaya ng sabi nila Bro.Carlo and Bro.Jerry saakin dati "let go and live life" wag daw ako masyadong pigil sa lahat ng bagay..kasi baka nga hindi na ako magh-enjoy... wag ko daw hayaan na fear yung mag-control sa buhay ko...biniro pa ako na baka maging matandang dalaga daw ako...(wag naman sana) joke!
naku, malapit na naman Valentine's day.... actually, hindi lang naman yan para sa mga couples... hehehe! dami rin kasi single...almost lahat ng friends ko eh single eh...kaya madalas eh can relate kami...although walang mga kilig moments sa araw na yun ok lang..love hindi lang naman yan sa BF-GF thing.... LOVE = friends, family, relatives, at siyempre GOD.....
kaya sa mga singles out there... take your time... hindi kailangan magmadali kasi baka yung "maganda siya pero masakit" shoes ang mapunta sayo....mahirap na...or wag naman tatanga-tanga at ma-pride dahil baka yung The over-used shoes or yung The shoes that got away naman ang dumating...right love na pala eh nawala pa... basta you'll just know pag siya na talaga...if dumating man yun...mahalin at ipakita niyo kung gaano sila ka-importante para walang regrets di ba... pero leave something for yourself...hindi sa selfish ka pero dahil sa iyon yung dapat...kasi pag hindi naging ok...you can still move on with your life....
(Read comments)
|
